Polowania na marale i koziorożce syberyjskie w Kazachstanie

Kazachstan zalicza się do jednych z największych państw kontynentu azjatyckiego, a pod względem powierzchni jest na dziewiątym miejscu na świecie.
Od czasu upadku ZSRR jest to wolna republika, która współpracuje ściśle z Fedracją Rosyjską.
Państwo to leży w Azji Środkowej, a północno zachodnie krańce sięgające Morza Kaspijskiego wkraczją na terytorium Europy. Graniczy z Rosją, Chinami, Kirgistanem, Turkmenistanem i Uzbekistanem.
Kraj ten obejmuje obszar od dolnej Wołgi do Ałtaju i od Uralu Południowego i Niziny Zachodniosyberyjskiej do pólnocnych pasm gór Tienszanu.
Kazachstan jest obszarem zdominowanym przez roślinność półpustynną i stepową. Bogatsza
roślinność występuje na północnych krańcach Kazachstanu na Nizinie Zachodniosyberyjskiej.
Rosną tam lasostepy z niewielkimi obszarami lasów brzozowych. Tereny leśne z przewagą łęgów wierzbowo – topolowach występują również w dolinach rzek. W górach występują tzw. piętra roślinne, gdzie ponad pasmem stepów rosną lasy jodłowe i świerkowe, a następnie
teren przechodzi w łąki typu subalpejskiego i w końcu w nagie skały, co jest widoczne przede wszystkim w górach Tienszan.
Świat zwierzat jest typowy dla Regionu Środkowoazjatyckiego i wschodnich krańców Regionu Europejskiego. Stepowe i pustynne obszary są zamieszkiwane przez antylopę suhak
i liczne gryzonie. Tutaj głównymi drapieżnikami są wilk, korsak i tchórz stepowy.
Z łowieckiego jednak punktu widzenia najbardziej interesujące są obszary północne (Kurgan), gdzie występuje licznie sarna syberyjska z kapitalnymi parostkami rogaczy, ale przede wszystkim tereny górskie z najlepszymi w świecie maralami i koziorożcami syberyjskimi oraz kilkoma odmianami dzikich owiec Argali (Karaganda - Argali, Sair – Argali i Dżungarski - Argali).
To właśnie polowanie na marale i koziorożce syberyjskie uczyniły z Kazachstanu jeden z najbardziej interesujących krajów myśliwskich na świecie. Fakt, że właśnie tu w Kazachstanie
padły aktualne światowe rekordy marala i koziorożca syberyjskiego są dobitnym tego dowodem.

Maral (Cervus elaphus songaricus):
Dzisiaj polowania na ten bardzo pożądany podgatunek jelenia są możliwe w wielu krajach, ale przede wszystkim w rosyjskich górach Ałtaju, w Mongoli i Kazachstanie. Marale pochodzące z Kazachstanu wyróżniają się nie tylko dużymi masami ciała dochodzącymi nawet do 400 kg, ale także dużymi masami i rozmiarami poroża. Są one silniejsze niż marale ałtajskie z mongolskich, rosyjskich i chińskich gór Ałtaju.
W odróżnieniu od jelenia szlachetnego tyki marali nie są zakończone koronami. Tyki są zazwyczaj długie, grube, z sześcioma odnogami. U dorosłych, silnych byków wszystkie odnogi są dobrze rozwinięte i bardzo długie.
Marale azjatyckie są bardzo podobne do amerykańskich jeleni wapiti. Forma poroża, ubarwienie sukni oraz głosy wydawane podczas rykowiska są prawie identyczne. Jesienią i
zimą marale są jasno – popielato – brązowew w części tułowia, mają brązowo – czarne brzuchy, głowy oraz badyle. Słomiano ubarwione lustro jest bardzo duże i szerokie, odgraniczone ciemniejszą smugą. Letnie ubarwienie marali nie jest już tak mocno kontrastowe. Jest bardziej jednolite i ogólnie jaśniejsze. Zazwyczaj masa trofeum marali zawiera się w przedziale 9 – 12 kg. Silniejsze byki osiągają masę nawet do 15 kg. Każdego roku w trakcie rykowiska strzelane są w Kazachstanie także byki o masie poroża od 15 do 18 kg. Tak samo jak w przypadku innych dzikich gatunków zwierząt, nadzwyczajnie mocne, rekordowe marale nie są regułą. Zdarzają się jednak, a każdy myśliwy, który ma możliwość spotkania z kapitalnym bykiem może mówić o dużym szczęściu.

Łowiska:
W oferowanych przez nas rejonach polowań w łańcuchu górskim Dżungarskiego Ałtaju w regionach Tałdy / Kurgan Tochty od kilkunastu lat pozyskuje się najlepsze trofea marali na świecie. Jednak realnie myślącemu myśliwemu nie powinno to przesłaniać oczu, gdyż realia tkwią w przedziałach wagowych 10 – 13 kg., a sama radość wynika z tego, że można trafić na byki o wybitnie kapitalnych wieńcach.
Kolejną zaletą polowania na marale kazachskie jest to, iż w ostatnim okresie do tradycyjnych łowisk we wschodniej dżungarskiej części Ałtaju zostały dołączone nowe łowiska w górach Salairu.
Ałtaj Kuźniecki oraz pasmo Salairu budową i ogólnym charakterem przypominają nieco europejskie Alpy, ale tylko nieliczne szczyty osiągają wysokość 3000 metrów.
Polowania najczęściej odbywają się na wysokościach pomiędzy 2000 a 3000 metrów, dlatego też specjalne przygotowanie i aklimatyzacja przed polowaniem nie są konieczne.
Na obszarach, na których poluje się na marale występują dość licznie niedźwiedzie brunatne,
sarny syberyjskie, wilki, dziki i argale. W dżungarskich górach Ałtaju są tereny, na których można także w tym samym czasie polować na marale i koziorożce. Mimo, że nie są to te same łowiska, to na życzenie myśliwego organizatorzy mogą zmienić łowisko i w tej samej partii gór zapolować na koziorożca lub sarnę syberyjską. Niedźwiedzie brunatne, wilki i odyńce można strzelać przy każdej nadażającej się okazji w każdym łowisku.
Polowanie na marale jest pełne napięcia i odbywa się konno i z podchodu w ekstremalnych warunkach dzikich obszarów górsko – leśnych. Kto nie jest odpowiednio odporny na trudy polecamy raczej inny typ polowania.
Polowanie na marale absolutnie nie należy do polowań masowych. Liczba polujących na te zwierzęta każdego roku jest niewielka i prawdopodobnie sytuacja ta nie ulegnie zmianie z uwagi na wprowadzenie limitów odstrzałowych i dzięki rozsądnemu gospodarowaniu tą populacją przez zarządzających łowiskami Kazachów.
Cały masyw Dżungarskiego Ałtaju w trakcie złotej jesieni i rykowiska marali posiada niebywałą, dziką piękność i nie znajduje pod względem oryginalności równego sobie na świecie.

Koziorożec syberyjski (Capra sibirica alaiana):
Polowanie na koziorożce syberyjskie zaliczane jest do jednych z bardziej ekscytujacych polowań górskich i cieszy się dużą popularnością wśród myśliwych z całego świata.
Przez wiele lat Mongolia uważana była za najlepszy teren do polowań na ten gatunek. Jednak
od czasu rozpadu ZSRR to właśnie Kazachstan ze względu na świetną populację i jakość trofeów stał się najważniejszym miejscem polowań na koziorożce syberyjskie.
Należą one do najmocniejszych koziorożców na świecie. Dorosły osobnik może osiągnąć wagę nawet do 140 kg. Wielkości trofeów dorosłych capów są imponujące i wachają się w przedziałach 100 do 130 cm, a największe przekraczają nawet 140 cm.
Przez wiele lat koziorożce z Kazachstanu biły rekordy światowe. Także dziś 5 z 10 plasujących się w czołówce SCI pochodzi z tego kraju.
Kazachstan może poszczycić się nie tylko najwyższą jakością trofeów, ale także najliczniejszą populacją tego gatunku w całej Azji Środkowej, a prawdopodobnie nawet na świecie. Również zagęszczenie populacji jest duże. Stwarza to doskonałe warunki do polowań na ten gatunek, a szanse na zdobycie wyjątkowo cennego trofeum są bardzo duże.
Forma urożenia u kazachskich koziorożców nie jest jednorodna. Tak samo jak u innych podgatunków cechuje się dużym zróżnicowaniem. W jednym rudlu można czasami zaobserwować capy z urożeniem mocniej lub słabiej zakrzywionym, z mniej lub bardziej widocznymi pierścieniami i osobniki z małą lub dużą rozłogą.
Kazachskie koziorożce są podobne do tych z Kirgizji i Tadżykistanu, ale są od nich zazwyczaj trochę mocniejsze.
Natomiast są one wyraźnie silniejsze od koziorożców ałtajskich czy alpejskich, zarówno pod względem jakości urożenia jak i masy tuszy.

Łowiska:
Od wielu lat polujemy praktycznie na krańcach kazachstańsko – dżungarskiego Ałtaju przy granicy z Chinami. Ten wysokogórski teren ze średnią wysokością szczytów między 2000 a 3000 metrów leży na północy od Ałma-Aty.
Ałtaj Dżungarski jest stosunkowo trudnym terenem do polowania. Zróżnicowane łowiska i duża ich liczba oraz trudno dostępne okolice sprawiają, że polowania te polecamy wysportowanym myśliwym. Liczebność populacji koziorożca na Ałtaju dżungarskim jest bardzo wysoka i nasi klienci odnoszą tam duże sukcesy. Przy odpowiedniej aktywności i sprzyjającej pogodzie każdy myśliwy ma szanse na upolowanie mocnego capa.
Wychodzimy z naszą ofertą także naprzeciw nieco starszym i mniej sprawnym klientom. Jeżeli myśliwy nie oczekuje bardzo wygórowanego trofeum możemy mu zaproponować polowanie na koziorożce w nieco lżejszych warunkach. W takiej sytuacji należy liczyć się z tym, iż długość trofeum nie przekroczy 120 cm.
W łowiskach Dżungarskiego Ałtaju możliwa jest także organizacja polowania kombinowanego na koziorożce i marale z tych samych obozów głównych. Takie polowanie wykonuje się od połowy września do połowy pażdziernika (podczas rykowiska marali).
Zdarzają się sytuacje, kiedy podczas tego polowania konieczne jest przeniesienie się do innego obozu głównego.
Jeżeli ktoś obok koziorożca, czy marala zapragnie zapolować na sarnę syberyjską musi zarezerwować sobie dodatkowy dzień polowania, ponieważ wiąże się to z koniecznością zmiany łowiska, gdyż sarny syberyjskie bytują tylko w niektórych dolinach Dżungarskiego Ałtaju. Przy nadażającej się okazji można spróbować polowania na niedźwiedzie brunatne, wilki lub odyńce.

Podróż i organizacja polowania na marale i koziorożce:
Przelot do Kazachstanu odbywa się zazwyczaj lotem bezpośrednim z większych lotnisk europejskich do Ałma-Aty. Lot trwa około 7 godzin. Na lotnisku w Ałma-Ata myśliwi są oczekiwani przez naszego partnera w organizacji polowania w tym zakątku świata. Nasi współpracownicy pomagają w załatwieniu wszystkich spraw formalnych na lotnisku.
Zazwyczaj myśliwi przylatują do Ałma-Aty w środku nocy. Dalszy przebieg podróży zależy od woli myśliwych. Mają oni do wyboru dwa rozwiązania: mogą zaraz po przylocie udać się w dalszą drogę do łowiska. Przejazd samochodem do miejscowości Uczarał po dosyć dobrych asfaltowych drogach trwa około 10 – 16 godzin jeżeli polowanie zaplanowane jest w łowiskach Ałtaju Kuźnieckiego. Na życzenie klienta transfer do łowisk może rozpocząć się dopiero następnego dnia po spędzeniu nocy w hotelu. Drugim rozwiązaniem jest nocny wypoczynek w hotelu i następnego dnia rano przelot do łowiska. Przelot samolotem trwa około 2 godzin.
Z Uczarała do obozów głównych prowadzą polne, górskie drogi. Obozy główne w górach są dobrze zorganizowane i profesjonalnie wyposażone. Znajdują się tam domki dla myśliwych, namiot kuchenno - jadalny oraz prysznice. Prąd elektryczny wytwarzany jest przez generatory spalinowe. W obozach głównych znajdują się kuchnie, w których przygotowywane są posiłki.
Naszym klientom polecamy zaopatrzenie się w trwałe produkty (np. kiełbasa sucha pakowana próżniowo o długim terminie ważności, czekolada, suszone owoce itp.)
Po dotarciu do obozów głównych myśliwi mają czas na zebranie sił i wypoczynek po podróży, po czym wraz z ich przewodnikami wyjeżdżają w wyższe partie gór w poszukiwaniu marali i koziorożców. W górach myśliwi przebywają przez kilka dni i nie wracają do obozu głównego. W czasie tego okresu myśliwi spędzają noce w rozbijanych czasowo obozach namiotowych. Obozy te rozstawiane są w samych łowiskach i tam przez kilka dni prowadzone są polowania.

Polowanie na marale:
W kazachskich górach wędrówki marali warunkowane są porami roku. Zimą jelenie przebywają niższych partiach gór, gdzie pokrywa śnieżna nie jest zbyt duża, natomiast latem w wyższych partiach, gdzie plagi komarów są mniej uciążliwe. Pod koniec sirpnia i na początku września marale gromadzą się w określonych miejscach w celu odbycia rykowiska. Rejony te są bardzo dobrze znane naszym podprowadzającym i właśnie tam odbywają się polowania. W górach myśliwy i jego przewodnik poruszają się konno i pieszo. Wczesnymi rankami oraz wieczorami marale są obserwowane podczas rykowiska. W przeciwieństwie do młodych byków i łań starsze byki zasadniczo preferują tereny położone dosyć wysoko w górach.

Polowanie na koziorożce:
Polowanie na koziorożce są niezwykle emocjonującymi polowaniami górskimi. Odbywają się w przecudownych sceneriach górskich krajobrazów. Myśliwy wraz ze swoim przewodnikiem poruszają się konno w zależności od okoliczności bez lub z dodatkowym bagażem.
Podobnie jak przy polowanie na marale wczesnymi rankami i wieczirami koziorożce są obserwowane w miejscach ich żerowania. Myśliwy ma możliwość dokładnie przypatrzeć się wszystkim sztukom i wybrać do podchodu najlepszego capa.
W odróżnieniu od marali, które w ciagu całego dnia zalegają w leśnej głuszy, koziorożce całe dnie spędzają na odkrytym terenie, na gołych polanach i są stosunkowo łatwe do obserwacji z dużych odległości. Jeżeli kondycja myśliwego pozwala na podchód to często możliwe jest podejście zwierzyny na odległość, która umożliwia oddanie pewnego strzału.

Broń i strzał:
Do tego bardzo wymagającego górskiego polowania polecamy przede wszystkim następujące kalibry: 300 Win.Mag., 300 Weath.Mag., 300 Rem.Mag., 338 Win.Mag., 8 x 64 S. Zaleca się ponadto ciężką amunicję.
Normalna odległość, na którą marale są strzelane to 150 – 250 metrów. Jednakże na otwartych górskich przestrzeniach strzały na odległość 300 metrów do marali i na 400 metrów do koziorożców są możliwe i nie są rzadkością. Polecamy dalmierz, który wraz z lornetką zaliczamy do wyposażenia podstawowego.
W odróżnieniu od koziorożców maral podczas rykowiska z masą ciała dochodzącą do 400 kg jest bardzo dużym celem. Z tego też względu strzał na dużą odległość do tak potężnego zwierzęcia jest o wiele mniej ryzykowny niż strzał do koziorożca. Każdy myśliwy musi jednak pamiętać, że maral podobnie jak jego amerykański krewniak – jeleń wapiti należ do jednych z najbardziej odpornych na strzał gatunków zwierząt łownych.

Osobiste przygotowanie:
Każdy podróżnik, a szczególnie myśliwywybierający się na tego typu ekspedycję powinien się odpowiednio przygotować. Przed wyjazdem zalecana jest konsultacja z lekarzem domowym. Poza tym zalecane jest podniesienie ogólnej wydolności organizmu oraz podniesienie kondycji tak wysoko jak tylko jest to możliwe. Polowanie na marale I koziorożce wysoko w górach jest bardzo męczące, wymaga naprawdę dużego wysiłku fizycznego i nie powinno się przystępować do niego bez uprzedniego przygotowania.

Optymalny sezon polowań:
maral - 15.09. - 15.10.
koziorożec - 01.08. - 10.12.

Wielkość grupy : 2-4 myśliwych