Polowania na Argali Marco Polo w TADŻYKISTANIE

Polowania na Argali Marco Polo w TADŻYKISTANIE

Tadżykistan (Republika Tadżykistanu)- państwo w środkowej Azji ze stolicą w Duszanbe.
Graniczy z Uzbekistanem, Kirgistanem, Chinami i Afganistanem. Tadżykistan jest Republiką Parlamentarną. Całkowita powierzchnia to 143 tyś. kilometrów kwadratowych. Liczba ludności wynosi przeszło 7,1 miliona. Główna religia to Islam.
Tadżykistan jest jednym z najbiedniejszych krajów WNP. Rozwinięty jest jedynie przemysł włókienniczy i spożywczy. W Tadżykistanie są duże złoża boksytów, rud uranu, a także złota, natomiast w niewielkich ilościach występuje ropa naftowa, gaz ziemny oraz rudy ołowiu.
Kraj ten nie ma dostępu do morza, a niemal całą powierzchnię zajmują góry. Ponad połowa terytorium leży powyżej 3000 m n.p.m. Centralną część kraju zajmują góry Ałtaj. Na południowym wschodzie rozciągają się góry Pamir. Najwyższe szczyty górskie przekraczają 7000 m n.p.m. Północną część kraju stanowi urodzajna Kotlina Fergańska. Granica z Afganistanem biegnie wzdłuż rzek Piandż i Amu-daria. Przepłwające przez kraj Amu-daria i Syr-daria zasilane są w dużej mierze wodami pochodzącymi z topnienia śniegu w górach Kirgistanu i Tadżykistanu. Większość licznie występujących jezior kraju ma pochodzenie lodowcowe. Największe skupisko jezior występuje w Pamirze i w Hisaro-Ałaju. Największym jeziorem Tadżykistanu jest słone jezioro Kara-kul o powierzchni 249 km kwadratowych, które leży na wysokości 3914 m n.p.m. W górach Tadżykistanu znajduje się duża liczba lodowców. Największe lodowce występują w północnej i zachodniej części Pamiru. Najdłuższym i największym lodowcem kraju jest lodowiec Fedczenki o długości
77 km i powierzchni 992 km kwadratowych.
Klimat kontynentalny, wybitnie suchy. Ponadto klimat Tadżykistanu cechuje się niskim nność zachmurzeniem utrzymującym się niemal przez cały rok. W górach Pamiru opady mają głównie postać śniegu. Granica wiecznego śniegu przebiega na wysokości 3600 m n.p.m.Temperatury są skrajne, a do owej skrajności przyczynia się głównie rzeźba terenu. Temperatury obniżają się wraz ze wzrostem wysokości, gdzie średnie wartości wynoszą
– 20 °C. Najzimniej jest w Pamirze, gdzie występują silne mrozy z absolutnym minimum dochodzącym nawet do -63 °C.
W Tadżykistanie zdażają się trzęsienia ziemi.
Szata roślinna jest słabo rozwinięta pod kątem gęstości jej występowania, co wiąże się w przypadku Tadżykistanu z niskimi opadami i ogólnie skrajnym klimatem, na których wpływ ma także rzeźba terenu. Charakterystyczną cechą kraju jest piętrowy układ roślinności. Przeważającą formacją roślinną są łąki, stepy i roślinność efemeryczna z przewagą niskich turzyc, traw z perzem włochatym i jęczmieniem łąkowym. Obszary do wysokości 2300 m n.p.m. Przechodzą pierw od terenów łąkowych, poprzez krzaczaste, gdzie wraz ze wzrostem wysokości pojawiają się drzewa. Do wysokości 2000 m n.p.m. W górach zachodniej i północnej części kraju występują stepy. Tereny leśne zajmują około 4% powierzchni kraju, jednak lasy są dość bogate gatunkowo. W sumie rośnie 150 gatunków drzew. Prawie połowa lasów przypada na tereny górskie. W Pamirze zachodnim występuje roślinność drzewiasta, gdzie rosną różne gatunki wierzb i topól, jednak te formacje roślinne występują tylko w dolinach rzek. Wysoko w górach powyżej 2500 m n.p.m. rosną łąki wysokogórskie i wysokogórskie stepy i pustynie. Ponad 3000 m n.p.m. tereny te przechodzą w nagie skały i wieczne śniegi.
Świat zwierzat jest typowy dla Regionu Środkowoazjatyckiego. W górach żyją koziorożce syberyjskie, markury i dzikie owce Marco Polo. Z drapieżników nielicznie występuje irbis, a także ptaki drapieżne jak orzeł przedni i sęp himalajski. W lasach żyją jelenie, niedźwiedzie brunatne, wilki oraz rysie i różne gatunki ptaków jak na przykład sowy i liczne ptaki śpiewające. Pustynne płaskowyże to tereny występowania gazeli dżereń i licznych gryzoni jak bobak i suseł oraz skoczki.
W Tadżykistanie istnieją 2 parki narodowe i 13 rezerwatów przyrody, a także ogrody botaniczne położone na różnych wysokościach.

Marco Polo argali (Ovis ammon poli):
Dzikie owce z gatunku Argali występują w wysokich partiach gór praktycznie tylko na dwóch
kontynentach w Azji i Ameryce Północnej. Spośród wielu podgatunków w dzisiejszych czasach klasyfikuje się dziesięc z nich, z których tylko jeden o nazwie Sonora argali występuje na kontynencie północno-amerykańskim na górzystej meksykańskiej pustyni Sonora. Pozostałe to podgatunki azjatyckie:
Marco Polo argali (O. a. polii) – występują głównie w Tadżykistanie, Kirgistanie i Chinach.
Karaganda argali – występuje w Kazachstanie
Sair argali – wystepuje w Kazachstanie
Dżungarski argali – wystepuje w Kazachstanie
Tien Shan argali (O. a. karelini) – występuje w górach Tien Shan w Chinach, Kirgistanie
i Kazachstanie.
Kara – Tau argali (O. a. nigrimontana) – występuje w górach Kara-Tau w Kazachstanie.
Gobijski argali (O. a. darwini) – występuje na pustyni Gobi w Mongoli.
Altaiski argali (O. a. ammon) – występuje w górach Ałtaj w Mongoli.
Tybetański argali (O. a. hodgsoni) – występuje na Tybecie i w Indiach.

Z wymienionych wyżej to właśnie tadżycki Marco – Polo argali jest największą dziko żyjącą owcą na świecie tak pod względem tuszy jak i wielkości trofeów. Baran osiąga wagę 170 kg i wysokość w kłębie 120 cm, a kręte spiralnie ślimy mogą osiągać długość powyżej 170 cm.
W wielu krajach świata polowanie na tego barana jest szczytem myśliwskich osiągnięć, a pozyskanie kompletu trofeów z wszystkich podgatunków występujących argali cenione jest dużo wyżej niż wielka piątka afrykańska.
Chociaż największe strzelone dotychczas w Tadżykistanie ślimy Marco Polo przekraczają długość 170 cm to realnie trzeba się liczyć z trofeami od 140 do 150 cm.

Łowiska, obóz bazowy i polowanie:
Najmocniejsze barany Marco Polo spotyka się w centralnych i wschodnich regionach Pamiru
w Tadżykistanie na wysokościach od 4000 do 5000 m. n.p.m. Te miejsca często nazywane są
dachem świata.
Obóz jest rozlokowany na wysokości od 3.950 metrów n.p.m. i jest zbudowany z drewnianych myśliwskich domków. Lokujemy naszych klientów na bazie “Garaczie Kluczy”. Jest to ciepła, czysta i dość komfortowa baza z oddzielną jadalnią, pokojem sypialnym i pomieszczeniem do mycia i kąpieli. Baza ta posiada energię elektryczną, telefoniczną łączność sputnikową, radiostację i wyposażenie pierwszej medycznej pomocy. Do kulinarnej obsługi zatrudniamy specjalnie kucharza i gwarantujemy smaczne europejskie i średnioazjatyckie menu. Jest tu także możliwość skorzystać z gorących źródlanych kąpieli w komfortowym basenie w celu regeneracji sił po męczącym polowaniu.
Położenie głównego obozu myśliwskiego pozwala na użycie samochodów terenowych i koni
w celu dotarcia do miejsc polowań. Tu w wysokich partiach gór praktykuje się już polowanie z pieszego podchodu, który wymaga dużego wysiłku fizycznego.
Polowanie zaczynamy po jednym, dwóch lub trzech dniach pobytu aklimatyzacyjnego w obozie głównym. Myśliwych obsługują zawodowi podprowadzający wraz z pomocnikami, a w obozie można skorzystać z rad i pomocy lekarza.
W trakcie polowania na Marco Polo myśliwi mogą liczyć na 100% rezultat. Jako uzupełniające polowanie proponujemy polowanie na mocne koziorożce syberyjskie lub wilki.
Zazwyczaj polowanie rozpoczyna się wcześnie rano poprzez wyjazd samochodem terenowym i przewodnikami w rejon planowanego polowania. W ciągu dnia objeżdża się wysokogórskie tereny obserwując lornetkami i spektywami górskie stoki i miejsca prawdopodobnego żerowania i pobytu owiec Marco Polo. W przypadku ujrzenia odpowiedniego trofeowo barana i po wstępnej ocenie szans jego podchodu na strzał następuje piesze podejście. Polowania odbywają się zwykle na wysokościach około 5000 m. n.p.m. i kondycja fizyczna okazuje się decydująca dla rezultatu podchodu. W większości przypadków strzały oddaje się z odległości 300 – 500 metrów.
Do tego bardzo wymagającego górskiego polowania polecamy przede wszystkim następujące kalibry: 7 Rem., 300 Win.Mag., 300 Rem.Mag.,

W przypadku polowań na głębokim śniegu (późna jesień, zima) wykorzystuje się do jazdy samochody terenowe z olbrzymimi kołami, a także skutery śnieżne.

Podróż:
Podróż zawsze odbywa się przez Moskwę. Z Moskwy przelatuje się rejsowym samolotem do Biszkieku (Kirgizja), gdzie czeka na myśliwych nasz przedstawiciel, który pomaga grupie klientów w załatwieniu formalności celnych i administracyjnych. Potem następuje 45 minutowy przelot samolotem do miasta Osz. Osz to drugie co do znaczenia miasto w Kirgizji z historią sięgającą 3000 lat. Miasto to leży około 600 km na południe od Biszkieka. Jest także możliwy bezpośredni przelot z Moskwy do Osz.
Z miasta Osz myśliwi są przewożeni transportem samochodowym do obozu głównego w Tadżykistanie. W tej podróży towarzyszy myśliwym zawsze nasz przedstawiciel. Podróż ta jest dość męcząca i uciążliwa, ale równocześnie pozwala uczestnikom do stopniowej aklimatyzacji do wysokogórskich warunków. Osz leży około 230 km od granicy z Tadżykistanem. Po drodze grupa przejeżdża przez kilka osad ludzkich i przełęcz Kyzył Art (4380 m .n.p.m.), gdzie znajduje się przejście graniczne między Kirgizją i Tadżykistanem.

Pogoda:
W trakcie sezonu myśliwskiego zazwyczaj utrzymuje się przewidywalna spokojna pogoda.
W październiku w trakcie dnia temperatura waha się w przedziale od 0 °C do 10 °C, nocą
od -10 °C do -15 °C. W listopadzie w dzień -10 °C do -15 °C, w nocy -15 °C do -20 °C.

Program podróży:
1 dzień Przelot do Moskwy. (ewentualny nocleg)
2 dzień Przelot z Moskwy do Osz, odprawa celna i przejazd do obozu głównego.
3-9 dzień 7 dni polowania
10 dzień Powrót do Osz I nocleg w hotelu.
11 dzień Przelot z Osz do Moskwy i Warszawy

Osobiste przygotowanie:
Każdy podróżnik, a szczególnie myśliwywybierający się na tego typu ekspedycję powinien się odpowiednio przygotować. Przed wyjazdem zalecana jest konsultacja z lekarzem domowym. Poza tym zalecane jest podniesienie ogólnej wydolności organizmu oraz podniesienie kondycji tak wysoko jak tylko jest to możliwe. Polowanie na Marco Polo wysoko w górach jest bardzo męczące, wymaga naprawdę dużego wysiłku fizycznego i nie powinno się przystępować do niego bez uprzedniego przygotowania.

Rekomendowane wyposażenie myśliwego:

Odzież:
1.2 pary butów górskich (nie nowych).
2.2 pary spodni.
3.4 pary kaleson.
4.4 koszule ( 2 z dlugimi rękawami).
5.Kurtka z długimi rękawami.
6.2 swetry polarowe.
7.Bezrękawnik puchowy.
8.Czapka z szerokim wywinięciem.
9.Biała maskownica (listopad).
10.Rękawice skórzane + 1 para ciepłych.
11.Pasek do spodni – skórzany lub brezentowy.
12.Nakładka przeciwsłoneczna na nos.
13.Śpiwór i karimata.

Dokumenty:
1.Paszport.
2.Ubezpieczenie międzynarodowe.
3.Gotówka.
4.Karty kredytowe (VISA, MASTERCARD).
5.Zezwolenie na broń.

Ważne wyposażenie:
1.Okulary przeciwsłoneczne.
2.Lornetka.
3.Dalmierz.
4.Aparat fotograficzny z lampą błyskową.
5.Latarka z zapasowymi bateriami.
6.Nóż kieszonkowy.
7.Środki do higieny osobistej.

Środki medyczne:
1.Krem antysłoneczny.
2.DIAMOX (lekarstwo przeciw chorobie wysokościowej.
3.Aspiryna lub analogiczne lekarstwo.
4.Antyseptyczny krem.

Broń:
1.Kaliber 300 Rem.Mag., 300 Win.Mag., 7 Rem. i.t.p.
2.Sztywny futerał do transportu lotniczego.
3.Miękki futerał do przewozów broni w samochodzie.
4.Skrzynka na amunicję.
5.Zestaw do czyszczenia broni.
6.40 sztuk amunicji.

Uwaga !
Prosimy nie zabierać ze sobą biżuterii i innych kosztowności.

Optymalny sezon polowań:
od 1.09. do 30.11. oraz luty i marzec

Wielkość grupy : 1-3 myśliwych